Stroop in huis

stroop in huis

Geschreven door gastschrijfster  en eigenaresse van Cultuur Venster – Isabella Ramaekers

Welk biologisch stroopje zal ik eens kiezen, dacht ik zojuist in de winkel om de hoek. Agave, rijst of spelt. Hmm… lastig kiezen. En ineens zag ik dat ze alle drie al naar me toe dropen vanaf de bovenste plank via de vijf plankjes eronder tot op de grond. Alle artikelen op de route stonden onbeweegbaar vastgelijmd met een stroopsoort die al iets was ingedroogd. Even tegen de caissière zeggen, was mijn idee.

Ontmoedigd maar niet echt verrast nam ze het bericht aan. ,,Oh nee, heeft ze het alweer gedaan?”. Alweer gedaan? Dacht ik. En ik wachtte een mogelijke uitleg af maar vroeg nergens om.

In deze winkel grijpen ze al een tijdje naast de heterdaad van een vrouw die met opzet de hoogste honing- of andere stroopfles openzet, op z’n kop. Even later maakt ze melding van een kapotte fles en zo misleidt ze steeds een andere medewerker die meteen een sopje gaat halen, achter.

En áchter zit ‘m het venijn want op dat moment verzamelt de vrouw snel wat dure artikelen in haar tas. Die zien de kassa niet maar als gebaar van normaliteit rekent ze het goedkoopste potje honing af, met een stalen gezicht, al meerdere weken achter elkaar. Verbaasd hoor ik het aan en vraag me af hoe zoiets in iemands gedachten opkomt.

Hoe dan ook, onder andere deze stroopflessen worden door de actie van de vrouw onverkoopbaar gemaakt en de aanvankelijke droom die de winkelier moet hebben gehad wordt hierdoor zwaar om zeep geholpen.

Ik wentel nog in ongeloof, mijn lepel ook.

En de yoghurt met muesli, banaan, verse munt en agavestroop smaakt vandaag een beetje anders, of juist extra lekker? Even geen idee.

Meer informatie over Isabella Ramaekers en haar bedrijf:
www.cultuurvenster.nl