De beslissing

choices

Het is alweer even geleden dat ik mijn laatste bericht over een mogelijke verkoop van onze woning gepost heb, maar het is zover, we hebben een beslissing genomen!

En die beslissing is…..dat we voorlopig niets beslissen.

Ja, zul je denken, wat is dat nou? Hoezo ‘beslissing genomen’? Dat is toch helemaal geen beslissing? Jazeker wel. Niets doen is ook een beslissing en geloof me, zeker ook geen gemakkelijke hoor. Maar het is heel simpel, na het vergaren van allerlei informatie die we nodig hadden om überhaupt een beslissing te kunnen nemen, blijkt dat we er gewoonweg nog niet aan toe zijn om afscheid te nemen van ons stulpje.

Aan de informatie ligt het zeker niet. De woning is getaxeerd en deze taxatie kwam overeen met wat ikzelf qua waardebepaling had vastgesteld. Dat op zich was al heel erg prettig. Want het bepalen van de waarde van een eigen woning is heel wat lastiger dan dat ik een woning van een prospect ga waarderen. Je eigen woning is nu eenmaal altijd speciaal en natuurlijk heel waardevol. Ja echt, ik loop absoluut in dezelfde valkuilen als iedereen hoor. Maar in dit geval zat ik op dezelfde lijn als de taxateur, dus dat viel zeker niet tegen.

Ook een gesprek gehad met onze financieel adviseur (Conny van der Slikke, H&G Financieel Adviesgroep) en ook dat was volgens de verwachting. Bovendien hebben we ook zeker wel mogelijke kandidaat woningen gezien voor het geval we onze woning binnen redelijke tijd zouden verkopen.

Maar hoezo dan ‘geen beslissing’?

Nou ja weet je, iedereen die hier de laatste tijd over de vloer is gekomen, liet zich ontvallen wat een fijne plek het wel niet is. En wat een mooie stek. En wat een leuke woning. En gek genoeg wisten we dat natuurlijk wel, maar je gaat er toch weer naar kijken door de ogen van die ander. En dan blijkt, als we met elkaar overleggen, dat we liever nog een tijdje genieten van dit stekje. Ja en dan is het maar wat veel werk die tuin, maar omdat we zo hard gewerkt hebben om hem op orde te brengen, hoeven we het nu alleen maar bij te houden en dat blijkt eigenlijk best wel mee te vallen zolang je maar even iedere week je borders onder handen neemt.

Dus we hebben wel degelijk een beslissing genomen. We blijven voorlopig lekker hier, gaan nog de dingen in huis en tuin doen waar we zelf van genieten en altijd al ideeën over gehad hebben. En mocht er een gelegenheid komen dat we de woning kunnen verkopen en staat er dan toevallig iets anders te koop hier in de buurt wat we echt erg leuk vinden, ja dan doen we dat toch? Dan ben ik natuurlijk gewoon in de gelukkige positie, door mijn vak, dat ik mensen tegen kan komen die op zoek zijn naar zoiets als dit. Zo heb ik ook onze vorige woning kunnen verkopen.

We zijn nu volop aan het schuren aan de serre, zodat deze geschilderd kan worden en komend weekend neem ik ook alvast het houtwerk van mijn kantoor onderhanden. Voor binnen heb ik ook leuke ideeën qua schilderwerk, maar dat heeft nu geen haast meer (omdat we het nu niet snel verkoopklaar hoeven te hebben) dus dat kan ik deze winter lekker op mijn gemakje doen.

Voor de tuin hebben we ook leuke plannen. De vijver moet groter worden op termijn, er komt een terras bij met nog een kleine waterpartij en de voortuin gaat op de schop. En ook dat kan lekker op het gemak, dat maakt het zoveel leuker om te doen, vooral omdat het dan voor jezelf is.

We zijn eruit, we blijven lekker aan de Veerweg (tot de volgende keer dat we weer plannen krijgen 🙂 ).

Maar ik blijf jullie op de hoogte houden van alle aanpassingen aan het huis, veel te leuk om te delen.

Alvast maar aan het werk

0014 vijver

Ook al weet je het nog niet helemaal zeker, ga je nu wel of niet verhuizen, het is verstandig om in ieder geval vast aan de slag te gaan met zaken die al veel te lang zijn blijven liggen en die tóch gedaan moeten worden als de kogel door de kerk is en het bord in de tuin gaat.

Tuin. Dat is het eerste waar wíj dan beginnen. Want ik weet niet of je het herkent, maar daar bevindt zich nog wel eens wat verborgen (en achterstallig) onderhoud. Meestal doe je stukjes die het meest in het oog springen, maar als je dan wat verder kijkt, staat er toch wel behoorlijk wat onkruid. Ok, ook dat is groen, maar het hoort er niet! Dus we zijn al dagen in de weer, iedere avond proberen we er een uurtje (of iets langer) aan te besteden en dan zie je het opknappen, met de minuut. En dat is dan wel weer erg leuk. Ineens zie je weer wat je hebt, wat een ruimte, wat een kleur en hoeveel zou je er nog wel niet mee kunnen doen. Maar dat laatste is dan zeer waarschijnlijk voor nieuwe bewoners.

Ook de hond helpt een handje mee. Wij schoffelen en harken en leggen het verzamelde onkruid op een hoop. Doerak duikt er midden in, haalt er uit waar hij wat mee kan en verspreidt dat enthousiast over het gras. Ach ja, zo blijf je lekker bezig. Gelukkig is het weer goed en de temperatuur aangenaam, dus dan is het ook zeker niet vervelend om lekker buiten bezig te zijn.

De eerste stappen zijn gezet! Wat is het volgende?

Hoe anders ga je kijken…

0014 tuin, houthok

Hoe anders ga je kijken naar je huis, je (nu nog) thuis…

Het idee heeft zich genesteld en hoewel het nog niet zeker is dat we inderdaad ons huis gaan verkopen, merk ik dat ik toch al anders naar alles aan het kijken ben. Het zaadje is geplant, het gevoel bij het idee dat we misschien gaan vertrekken van dit plekje, waar we het toch ook zo ontzettend naar ons zin hebben, is dubbel.

Het is nog niet zeker, omdat we eerst nog een paar punten aan het onderzoeken zijn om te zien of het inderdaad de beste keuze is, buitenom het feit dat we toe zijn aan een nieuwe uitdaging.

Maar we vinden onszelf toch regelmatig ‘s-avonds samen terug achter de laptop om te kijken wat er allemaal te koop is en dat is best nog wel veel binnen ons wensenlijstje. Dat maakt dan weer dat dit ‘kijken’ erg leuk is. Wat we zien varieert nog wel veel hoor. Onze gedachten gaan wel het meest uit naar een wat oudere woning, liever geen nieuwbouw of modern, dat trekt ons niet zo. En dan een tuin van tussen de 350 en zo’n 600 m². Liefst wel zo vrij mogelijk, want tja, daarin zijn we nu eenmaal verwent en dat laten we niet graag meer los. Maar als er maar ruimte is voor een flinke koivijver en voor de volière, dan is het al snel goed hoor. Wel fijn om met Doerak (de hond) lekker het buitengebied in te kunnen.

Ook thuis merk ik dat me nu allerlei dingen beginnen op te vallen, waar we al wat aan gewend waren. Je gaat meer kijken vanuit het perspectief van een mogelijke koper, tenminste ik wel. Misschien is dat ook wel beroepsgekte hoor :-). Ik zie ineens hoe leuk de tuin is, hoeveel plekjes we eigenlijk hebben om lekker te zitten, liggen of spelen met de hond. ‘s-Avonds nog even genieten van de mooie vergezichten en zonsondergangen in onze ‘zijtuin’ naast het kantoor, terwijl de visjes bijna de vijver uitkomen voor het voer, een lekker kopje koffie erbij en af en toe even groeten naar een langskomende wandelaar of fietser. Je merkt – de stemming wordt wat melancholiek. Maar dat wil alleen maar zeggen dat we hier genoten hebben en nog steeds genieten!

Verborgen hoekjes met leuke accessoires, bloeiende plantjes, de smekkende koi’s als ze voer gehad hebben en het opspattende water als ze springen, lekker barbecueën met familie en vrienden, er is zoveel ruimte.

En in huis merk ik dat ik een slaapkamer beneden wel heel erg fijn vind. Het is zeker geen ‘must’ in een nieuwe woning, maar hier geniet ik er wel van. Als ik in de keuken sta, vraag ik me af hoe een volgende keuken er uit gaat zien, misschien herken je het wel.

Natuurlijk zien we ook nu steeds meer wat we nog aan willen pakken voor het geval er echt een bord in de tuin komt. En ook dat zal zeker ook wel door mijn vak komen, tenslotte adviseer ik bijna dagelijks mensen wat ze het beste nog kunnen doen voor ik foto’s kom maken. En tja, ook bij ons zal er hier en daar geschilderd moeten worden en opgeruimd, dát ook :-).

Je ziet, het houdt ons lekker bezig. Maar straks eerst even op vakantie en dan….

Verhuizen of…toch niet….

huis

Ons record voor het wonen in een huis bedroeg tot nu toe 9 jaar……

Hier wonen we nu alweer ruim 10 jaar en het kriebelt weer….zullen we blijven wonen..of zijn we weer toe aan een nieuwe uitdaging?

Eerlijk gezegd hinken we al een tijdje op deze twee gedachten, herken je dat? Hoe komt dat dan toch zo…Tja.. We wonen met ongelooflijk veel plezier in deze woning. Het is een heerlijk huis met meer dan voldoende ruimte in en rond het huis. Zeker nu onze dochter niet meer thuis woont, maar gezellig samen met haar vriend in haar eigen huis. Alleen in het weekend logeert ze af en toe nog hier, als Rik moet werken en voetballen hier in Zeeland. Maar dat wordt ook steeds minder, dus….zijn we nog met zijn tweeën.

Voor het  plekje willen we echt niet weg…we wonen heerlijk vrij, slechts 1 x buren aan onze rechterzijde, waar we het goed mee kunnen vinden. Aan de andere kant en aan de achterzijde geen buren, maar vooral achter mooi uitzicht op de polder en de meest mooie zonsondergangen…Dit zullen we niet snel meer vinden. En dat is dan ook een hele goede reden om toch steeds weer te twijfelen..

Maar aan de andere kant, wij zijn toch mensen die na een bepaalde tijd weer toe zijn aan wat nieuws. En dit is nu eenmaal een goede tijd om dat te overwegen. De markt trekt langzaam weer wat aan, er komt weer behoorlijk wat nieuw aanbod op de markt èn….de lage rente is een enorm goede reden om nu die stap te nemen, eerlijk is eerlijk!

Nu al 10 jaar genieten we van de grote tuin, zo’n 1300 m² met vijvers, terrassen en lekker veel ruimte om je te ontspannen…in onze hangmatten bijvoorbeeld. En ruimte voor onze heerlijk energieke jonge herder om rond te daveren en achter zijn bal aan te vliegen..Bovendien loop je met hem zo de polder in, richting het Veerse Meer..beter kan het gewoon eigenlijk niet.

En dan mijn eigen stekje, achterin de tuin…mijn kantoor. Een heerlijke plek waar ik veel tijd doorbreng en waar ik met plezier vele woningen van anderen bekijk en promoot.

En dan het huis met zijn fantastische serre met automatisch openend dak, waar we nu onze woonkamer gevormd hebben. Zomer en winter zicht op de tuin, ‘s-zomers met schuifpuien en dak open…of je buiten zit, heerlijk gewoon. En dan onze slaapkamer en badkamer ook lekker beneden..Kayleigh heeft/had haar eigen bovenverdieping, dat was genieten.

Maar toch….het kan nu allemaal kleiner. We zijn toe aan wat meer vrije tijd…de weekeinden zijn kort en we hebben altijd met heel veel plezier in de tuin gewerkt, maar we willen nu we vaak met zijn tweeën zijn ook wat vaker zomaar eens weg kunnen, zonder dat we denken…we moeten nog…herkenbaar?

Dus, we denken er over na….ja…waarschijnlijk wordt het wel verhuizen. Maar eerst binnenkort vakantie en dan eens alles goed op een rijtje zetten. Praten met de hypotheekadviseur…taxatie laten maken…nog wat dingetjes in huis en tuin aanpakken…en dan…

Ik houd jullie op de hoogte..

 

Ook een makelaar verhuist…misschien…

finger clicks the yes button

Kopen/verkopen van woningen, mensen adviseren op dit gebied, dat is mijn dagelijkse bezigheid. Maar nu overwegen mijn man en ik zelf om te verhuizen…. En daarom heb ik besloten een blog bij te houden over hoe wij als gezin daar mee om gaan. Waar lopen we tegen aan, wat maken we mee, welke beslissingen moeten/willen we nemen…wat houdt het nu allemaal in.

Het doel? Het delen van ervaringen, geven van inzicht in het hele proces, misschien kan ik er iemand mee helpen om zelf beslissingen op dit gebied te nemen en gewoon…misschien vinden jullie het leuk om te zien hoe een makelaar dit nu allemaal beleeft?