Gastschrijvers

Op zoek naar gastschrijvers om een platform te bieden met leuke, interessante, gekke, nieuwe (etc.) informatie over alles wat het fenomeen woningen raakt - de mens, gezinsleven, woonomgeving binnen en buiten, regio, gezondheid, etc.

Stroop in huis

stroop in huis

Geschreven door gastschrijfster  en eigenaresse van Cultuur Venster – Isabella Ramaekers

Welk biologisch stroopje zal ik eens kiezen, dacht ik zojuist in de winkel om de hoek. Agave, rijst of spelt. Hmm… lastig kiezen. En ineens zag ik dat ze alle drie al naar me toe dropen vanaf de bovenste plank via de vijf plankjes eronder tot op de grond. Alle artikelen op de route stonden onbeweegbaar vastgelijmd met een stroopsoort die al iets was ingedroogd. Even tegen de caissière zeggen, was mijn idee.

Ontmoedigd maar niet echt verrast nam ze het bericht aan. ,,Oh nee, heeft ze het alweer gedaan?”. Alweer gedaan? Dacht ik. En ik wachtte een mogelijke uitleg af maar vroeg nergens om.

In deze winkel grijpen ze al een tijdje naast de heterdaad van een vrouw die met opzet de hoogste honing- of andere stroopfles openzet, op z’n kop. Even later maakt ze melding van een kapotte fles en zo misleidt ze steeds een andere medewerker die meteen een sopje gaat halen, achter.

En áchter zit ‘m het venijn want op dat moment verzamelt de vrouw snel wat dure artikelen in haar tas. Die zien de kassa niet maar als gebaar van normaliteit rekent ze het goedkoopste potje honing af, met een stalen gezicht, al meerdere weken achter elkaar. Verbaasd hoor ik het aan en vraag me af hoe zoiets in iemands gedachten opkomt.

Hoe dan ook, onder andere deze stroopflessen worden door de actie van de vrouw onverkoopbaar gemaakt en de aanvankelijke droom die de winkelier moet hebben gehad wordt hierdoor zwaar om zeep geholpen.

Ik wentel nog in ongeloof, mijn lepel ook.

En de yoghurt met muesli, banaan, verse munt en agavestroop smaakt vandaag een beetje anders, of juist extra lekker? Even geen idee.

Meer informatie over Isabella Ramaekers en haar bedrijf:
www.cultuurvenster.nl

Trends in keukens

keukens

Geschreven door gastschrijfster  en eigenaresse van BMK Interieurs – Monique Kochanowski

Wat is er nu leuker dan een nieuw huis kopen en dan ook nog een nieuwe inrichting.

Een heel belangrijk deel onze tijd brengen wij door in de keuken om te ontbijten, lunchen, eten koken, taarten bakken, gezellig koffie drinken, huiswerk maken enz. De keuken wordt steeds meer het middelpunt van het huis.

Belangrijk is dat de keuken niet alleen functioneel maar ook mooi is, tegenwoordig is dat geen enkel probleem.

Op het gebied van keukens is zoveel moois op de markt.

In september worden in Duitsland de nieuwe modellen, nieuwe kleuren en nieuwste snufjes gepresenteerd tijdens de huisshows voor het komende jaar.

Een van de opvallende trends in de keukens voor 2016 is dat er lichte pastel tinten worden toegepast, veel wit tinten en licht hout, dit geeft een Scandinavische uitstraling.

Deze kleuren zijn in verschillende modellen mogelijk, zoals traditioneel met greepjes of greeploos, met gladde deuren of geprofileerde deuren, in kunststof of in lak. Voor iedere smaak is er een keuken te vinden.

Strakke horizontale belijning in fronten, grepen en apparatuur, zorgen voor een rustig beeld van de keuken.

Nog steeds worden veel kookeilanden toegepast, uiteraard moet de ruimte hiervoor wel groot genoeg zijn. Doorloopruimtes van minimaal 95 cm zijn prima, iets meer zou nog beter zijn.

Voor een goed advies en een keuken ontwerp op maat kunt u bij ons terecht.
Voor meer info kijk op onze website: www.bmk-interieurs.nl

Open huis

projekt

Geschreven door gastschrijfster  en eigenaresse van Cultuur Venster – Isabella Ramaekers 

Zelf ben ik de gelukkige eigenaar van een knusse stadswoning in het centrum van Bergen op Zoom. De inrichting laat zich niet onder een bepaalde stijl vallen maar ik voel me er fijn, anderen ook en dat doet me goed. Je zou het een renovatiewoning kunnen noemen.

En elke keer als ik wat geld gespaard heb kijkt de woning halsreikend uit naar een verfje, een kitspuit, een wasbak voor het toilet et cetera.

Helaas voor de woning verdwijnt elke euro die ik over heb direct in een sok om later besteed te worden aan een ontdekkingsreis, waar dan ook naar toe. Ondanks dat ik het pand best wil verkopen zal een open huis-dag dus nog even moeten wachten.

Mijn werk brengt me op heel veel bijzondere plaatsen. Als musicus zie je uiteenlopende kleedkamers die variëren van kleedkamers in een theater, bezemkasten, mega badkamers met bubbelbad, vooronders op een schip, privé slaapkamers in villa’s, opslagruimtes voor parfums tot aan stijlkamers in een kasteel. Omdat mijn werk net zo uiteenlopend is als die kleedkamers mag ik me met regelmaat educatief gastvrouw noemen in een écht paleis. Een werkplek waar ik alle schoolklassen mag ontvangen en waar ik in het begin net zo vaak verdwaalde als wegdroomde. Maar zoals je weet, kinderen hebben de gave om je weer op aarde te krijgen dus hupsakee, aan de slag.

Het is uniek te weten dat de eerste opdrachtgever voor de bouw van dit paleis, Jan van Glymes de Eerste, 500 jaar geleden op precies dezelfde plek zijn gasten ontving als ik nu doe. Hoe zou hij het gevonden hebben dat ik in zijn voormalig huis werk en al die kinderen ontvang? En hoe zou hij het vinden dat het nu een museum is met honderden kinderen per jaar als bezoeker die wellicht nog verre nazaten van hem zijn? Ten slotte had hij zo’n 52 bastaardkinderen die niet bij hem woonden.

Zijn erkende nazaten drukten per stijlperiode duidelijke stempels op alle aanbouwen, veranderingen en natuurlijk het interieur. Zou hij het eens geweest zijn met al die veranderingen en renovaties?

Iedereen die zijn of haar eerste eigen huis ooit heeft verkocht zal dat gevoel wellicht herkennen.

‘Ze zullen toch niet dat mooie keukenblok gaan veranderen?’

‘Wat als ze ‘onze’ nieuwe tuin gaan betegelen, net nu het helemaal is begroeid?

De ideeën die je liever niet opvangt als mensen je huis komen bezichtigen en ze hardop de opties doornemen. Ik zeg, bak je appeltaart, ga meteen op pad en vergaap je aan de taart als iedereen weer weg is.

In het paleis waar ik over sprak werken rond de dertig mensen die het huishouden bestieren, al zijn er al een tijd geen vaste bewoners meer. Toch wordt het in de loop van de tijd een beetje je tweede huis.

Je leert er vooral ook aan wennen dat het dinsdag tot en met zondag altijd open huis is. En iedereen die nieuwsgierig is of in de prachtige tuin zijn boterhammetjes wilt eten, mag gewoon binnen.

De benedenverdieping van Het Markiezenhof is 6 dagen per week gratis toegankelijk, tot ergens in november. Iedereen over de vloer, met of zonder appeltaart.

Wilt u naar aanleiding van dit artikel meer informatie:
www.cultuurvenster.nl

(foto: project De Paleismasjien)

Heb ik recht op kinderalimentatie?

IMG_7411web

Geschreven door gastschrijfster en advocate van De Familiepraktijk Goes – Ilona Anthonise

Het is maandagochtend, 10.15 uur. Anne komt mijn kantoor binnenlopen. Ze is duidelijk zenuwachtig. Ik geef haar een hand en we gaan in de spreekkamer zitten. Daar vertelt ze me dat ze alleenstaande moeder is met 2 kinderen, Fleur en Fiene. Het gaat sinds de echtscheiding eigenlijk best goed met de kinderen. Zij zelf is meer gaan werken om de meiden wat meer te kunnen geven. Pubers, hè. Die willen toch graag wat extra kleding en met hun vrienden meedoen. Nee, merkkleding dat wordt het niet en dat weten de meiden ook. Zoveel verdient ze nu ook weer niet, maar net als de drie musketiers redden ze het samen wel.

Eind vorig jaar, begin van dit jaar had haar ex, Fred,  een alimentatieprocedure aangespannen. Hij vond dat hij te veel betaalde. Ze was het er niet mee eens, maar haar toenmalige advocaat vertelde dat door de nieuwe regels zij geen recht meer had op kinderalimentatie. Zij kreeg via het kindgebonden budget een veel hoger bedrag sinds 1 januari en daar moest ze het maar mee doen volgens de rechters.

Ja, ze had wel gezien dat ze meer kreeg in de maand. Maar daar kon ze toch niet alle kosten van voldoen? Dat was bij lange na niet genoeg om alles te betalen. En vreemd vond ze het ook. In haar portemonnee merkte ze het tenslotte ook niet. Dat hogere kindgebonden budget was tenslotte een sigaar uit eigen doos. Voorheen zat dit toch in zo’n heffingskorting en nu was dat ineens bedoeld voor de kinderen en that’s it?

Ik knik begrijpend. Het was ook inderdaad niet uit te leggen en het voelde bij heel veel mensen, waaronder ook advocaten en rechters, niet goed. Vandaar ook de vraag aan de Hoge Raad of deze uitgangspunten nu wel klopte.

Anne kijkt me onzeker aan, het was toch een zwaar jaar geweest zonder dat extraatje in de maand als bijdrage voor de meiden. Dan komt ze bij de vraag waarom ze is binnengestapt. Ze had gehoord dat de Hoge Raad een uitspraak had gedaan. Dit was toch in haar voordeel? Dat had ze op het nieuws gehoord. Nu had ze toch wel recht op kinderalimentatie? Ik kan dit haar bevestigen. Door de uitspraak van de Hoge Raad van vorige week zullen er heel veel herberekeningen moeten volgen. Ook de berekeningen van voor 1 januari 2015 blijken van verkeerde uitgangspunten te zijn uitgegaan.

We bespreken hoe we de zaak gaan aanpakken. Anne meent dat haar ex niet moeilijk zal doen bij een door haar gevraagde herberekening. Zij heeft toch ook niet moeilijk gedaan de vorige keer? We besluiten via een brief te polsen hoe Fred erover denkt.

Wanneer Anne mijn kantoor uitloopt kijk ik haar peinzend na. Hoeveel herberekeningen zullen er volgen?

Wilt u naar aanleiding van dit artikel meer informatie:
www.defamiliepraktijkgoes.nl