Andere kijk op schoonmaken

Schoonmaken is nooit een hobby van me geweest, maar sinds vandaag heb ik een andere kijk op schoonmaken. En dat door het lezen van een aantal artikelen in het blad ‘Vrouw’.

bl19-2-3

 

Vroeger

Oh…noem het woord schoon in combinatie met mijn naam als mijn moeder in de buurt is, dan krijg je heel wat te horen. En geloof me, het meest ervan is waar. Als ik er op terug kijk, was ik echt een draak op dat gebied. Als ik het mag geloven ligt dat ook aan het feit dat veel pubers een periode doormaken waarin schoonmaken en opruimen wel het allerlaatste is waar ze aan denken. En ja, ook ik heb als moeder hier wat ervaring in, hoewel ik niet echt mag klagen.

Nu heb ik er eerlijk gezegd ook nooit een punt van gemaakt, omdat ik liever een goede relatie met mijn dochter had, dan dagelijks ruzie over het wel of niet opruimen van spullen. De gevolgen echter waren ook voor haar. Geen kleding in de wasmand, dan pak je vanzelf wel eens mis. Te veel troep op de grond om te kunnen stofzuigen? Dan langdurig níet stofzuigen (en dat is na een poosje toch echt niet prettig in je kamer). Maar veel erger was het niet.

Ík was lastiger volgens mij. Mij maakte het allemaal niet zoveel uit. Als ik een plekje had om te zitten in mijn kamer, dan had ik niet zoveel last van al hetgeen er omheen lag. Ik kon alles vinden wat ik nodig had, dus tja… Maar trok geen kasten open, dat kon gevaarlijk zijn. Vallende kleding tot daar aan toe, maar schoenen en boeken komen toch al wat harder aan. Om maar niet te denken aan de lunchpakketjes die ik wel eens in mijn kast legde om later in de vuilnisbak te gooien. Je raadt het al, dat laatste vergat ik dan en soms kwam het bijna vanzelf uit de kast lopen.

 

bl19-2-1

valt toch mee

 

Tegenwoordig

Maar verstand komt met de jaren en ja dat geldt ook voor mij, tegenwoordig kun je zelfs onaangekondigd bij mij langs komen zonder dat ik in de paniek schiet en snel nog van alles in kastjes moffel op weg naar de voordeur om open te doen. Nee, het ziet er bij ons best prima uit, al zeg ik het zelf. Zelfs mijn moeder is trots op me. Het heeft even geduurd, dit jaar wordt ik vijftig, maar ik heb het nu best aardig voor elkaar. Maar schoonmaken is nog steeds geen hobby van me. Het is echt een ‘moetje’. Tenslotte wil je toch graag goed voor de dag komen, je niet hoeven schamen als er iemand langs komt en daarnaast geeft het ook rust om niet steeds tegen troep te moeten aankijken en denken ‘oh ja, dat moet ik straks toch echt nog even doen’.

Jarenlang heb ik het excuus gebruikt dat ik het zo druk heb. Ja, ik heb een eigen zaak en ik werk heel wat uren in de week. Meer dan toen ik nog in loondienst was. Maar dat mag toch echt geen reden zijn om er een zootje van te maken. Je kunt altijd nog iemand inschakelen om het voor je op te pakken toch? Dat werd dan ook regelmatig tegen me gezegd, ‘dan neem je toch hulp?’. Maar ik ben echt ongelooflijk slecht in delegeren en wil alles in eigen hand houden, dus ook dit. Want ik zou dan weer zo’n type zijn dat ik eerst ga schoonmaken voor de hulp komt, omdat het er anders toch echt niet uitziet. Dat vind ik dan weer zinloos, want dan heb ik het meeste werk al gedaan.

Talent voor schoonmaken heb ik niet, handig ben ik zeker niet en ik zie dan ook regelmatig een stuk gordijn, trui of andere zaken de stofzuiger in verdwijnen die er niet in hadden moeten gaan. Wat een gestuntel en daar wordt ik dan weer niet vrolijk van.

bl19-2-2

help..gordijn

Huisdieren

Daarnaast leven ook de huisdieren volop mee. De hond vindt het een sport om er met de zuigmond vandoor te gaan en laat niet zomaar los als ik daar tegenstand in lever. De papegaai heeft ook ontdekt dat hij de stofzuiger ontzettend leuk vindt en wordt er ongelooflijk druk van. Lawaai maakt lawaai, dus zodra hij de stofzuiger hoort gaan zijn decibellen ook flink omhoog. Grote brullen terwijl hij ondersteboven in zijn kooi hangt of overactief aan het schommelen is. Chaos dus.

 

Schoonmaken is een sport

Sinds vandaag kijk ik anders tegen het schoonmaken aan. Ik had even een momentje voor mijzelf en had mij verdiept in het blad ‘Vrouw’. Daarin ging het dit weekend over schoonmaken, dat was dan ook de trigger voor deze blog. Het artikel ‘Poets je slank’ trok mijn aandacht en ik heb het met veel plezier gelezen. Uit onderzoek blijkt dat je met het doen van je huishouden net zoveel calorieën kunt verbranden als met sporten. Kijk, dat wordt interessant.

poets je slank

poets je slank

Sporten is namelijk ook geen hobby van me, maar ik heb het wel weer opgepakt omdat nu eenmaal die kilo’s er toch af moeten van mijzelf! Het doel is 2 x per week naar de sportschool en vanaf het moment dat het wielerseizoen van manlief begint 3 x per week. Dan gaat hij namelijk op zondagmorgen ook fietsen en dat zou voor mij een prima gelegenheid zijn om voor de derde keer in de week naar de sportschool te gaan. Maar wanneer moet ik dan mijn huishouden doen? In de rest van het weekend? Maar dan blijft er nauwelijks tijd over om te ontspannen en leuke dingen te doen…ik zag het alweer aankomen. Eén van de twee moest het onderspit delven en ik voelde me alweer schuldig.

Maar nu niet meer! Ik ben eruit! Zondagmorgen wordt huishoud- en dus sportmorgen. Fantastisch toch? Twee vliegen in één klap. Een schoon huis èn calorieën verbrand alsof ik naar de sportschool ben geweest. Kijk, dan krijg je een heel ander gevoel als je aan het stofzuigen bent. Nog even en dan ga ik het zelfs leuk vinden.

bl19-2-6

na gedane arbeid

Overwerk en even meekijken in een woning, vlog #4

Zieuws, nieuws en ritje naar Kortgene – vlog #3

Activiteiten, sneller internet Noord-Beveland en online kopen

Activiteiten van de makelaar, sneller internet in Noord-Beveland dichtbij en binnenkort mogelijk online kopen van nieuwbouwwoningen. Vlog #2.

Start van de nieuwe vlog en een item uit het nieuws – Vlog #1


Ook ik als makelaar moet met de tijd mee – Vloggen is een hele leuke manier om je mee te nemen in mijn wereldje. Dus vandaag Vlog #1: de start en een item uit het nieuws.

De eerste indruk

auto wassen

Hoe belangrijk is een eerste indruk

Ik heb dagelijks te maken met eerste indrukken en hoe belangrijk ze zijn in mijn vak als makelaar. Zo moet ik vandaag bijvoorbeeld weer op gesprek voor een mogelijk nieuwe opdracht. Ik ken de potentiële opdrachtgevers nog niet en zij mij niet. Dus hoe ik overkom op hen, zal medebepalend zijn voor hun beslissing mij de opdracht tot verkoop van hun woning te gunnen.

Dit betekent dat ik er zelf verzorgd uit moet zien, op tijd moet zijn, mijn huiswerk gedaan moet hebben èn het bij me moet hebben. Maar ook mijn auto moet er natuurlijk niet uitzien of ik hele dagen door de polder cross…..wat ik feitelijk wel doe, als makelaar in het platteland èn wat duidelijk te zien is in de tijd van bieten- en aardappeloogst! Het halve land hangt zo’n beetje dagelijks aan mijn auto…géén gezicht. Dus dat betekent, met het oog op de juiste voorbereiding, dat de auto gewassen dient te worden.

Eén tip…doe dat dan niet vijf minuten voor je vertrek, want een ongelukje ligt in een klein hoekje kan ik je vertellen…het kán bijvoorbeeld gebeuren dat de borstel besloten heeft een eigen leven te leiden en de slang te verlaten….ik hoef je niet te vertellen dat het resultaat is, dat je auto wellicht schoon is, maar dat je er vervolgens zelf uitziet als een verzopen kat…

Voorbereiding bij verkoop van je woning

De juiste voorbereiding is ook erg belangrijk wanneer je beslist je woning in de verkoop te zetten. De eerste indruk is bepalend voor het verdere verloop van het verkooptraject, onderschat dat zeker niet. Vraag dan ook aan de makelaar, wat je zelf nog kunt doen in en rondom het huis om de verkoop te bevorderen. Laat je niet teveel leiden door het niet willen uitgeven van geld, een (kleine) investering kan zeker resulteren in een beter resultaat! Het hoeft niet altijd een investering in geld te zijn, maar dat kan ook bestaan uit het inzetten van je eigen tijd en energie.

Belangrijk is, dat huis en tuin er schoon, fris en goed verzorgd uitzien. Daarmee win je de harten van kijkers. Het laat ze zien dat je er met veel plezier hebt gewoond en sterkt ze in het geloof dat dat ook voor hen weggelegd kan zijn.

Daarnaast moet de ruimte van het huis zoveel mogelijk tot zijn recht komen. Dit betekent voor iedereen….opruimen! Alles wat de aandacht van kijkers af kan leiden van het huis en de ruimte is teveel. Bekijk je huis eens vanuit het standpunt van de koper. Hoe zou je zelf door een huis willen lopen? Wat wil je zelf wel en niet zien als je op zoek gaat naar een nieuwe woning?

Bedenk één ding. Op het moment dat je je huis in de verkoop zet, is het niet meer alleen je eigen huis. Je stelt het open voor publiek, voor mogelijke kopers en het is belangrijk je daaraan aan te passen om je kans op verkoop te vergroten. Het gaat er niet alleen meer om dat jij je huis en alles er in mooi vindt, het gaat er om dat je met je huis kunt voldoen aan de gemiddelde wens van een mogelijke koper.

Denk nu niet….ze kijken er maar doorheen. Dat werkt niet in een markt met een overvloedig aanbod en in een tijd waarin iedereen het druk heeft en zo min mogelijk aan een huis wil hoeven doen.

Verplaats jezelf in je koper, dan geef je jezelf de beste kans op een goed resultaat. Een eerste indruk kun je nooit meer over doen.

Hulp bij opruimen en organiseren

Is er een situatie ontstaan, waarbij je e.e.a. niet meer kunt overzien of zelf niet voldoende tijd hebt om aan de slag te gaan met opruimen? Of verkeer je in een situatie waarbij je bijvoorbeeld bij overlijden van familieleden of vrienden verantwoordelijk bent voor de verkoop van een woning? Ook dan kan het heel fijn zijn om professionele hulp in te schakelen om de woning verkoopklaar te krijgen.

Ik kan je zeker aanbevelen om in zulke situaties contact op te nemen met Marion Bauer van De OpruimPraktijk. Zij is de juiste persoon om je hierbij te helpen!

Klik hier voor meer informatie over De OpruimPraktijk.

In 2005 gestart als zelfstandig ondernemer – hoe komt dat?

157851

In 2005 gestart als zelfstandig ondernemer – hoe komt dat?

In al die jaren is me dat best wel eens gevraagd. Waarom toen gekozen voor een eigen bedrijf, waarom niet bij een bestaand makelaarskantoor aan de slag gegaan?

Tja, het is gewoon zo gelopen denk ik. Ik werd gevraagd om te komen praten bij een franchise organisatie in de makelaardij – RE/MAX Makelaars en het trok me enorm aan. Na enig nadenken en overleg heb ik toentertijd besloten om de sprong te wagen en ervoor te gaan. Eerlijk gezegd is het heel goed, dat ik niet van te voren geweten heb, dat de crisis er aan zat te komen. Dan had ik die stap waarschijnlijk niet durven zetten….en dan zou ik heel wat ervaringen gemist hebben. Na 1,5 jaar heb ik besloten de stap nog een keer te nemen en zonder de bescherming van de franchise geheel op eigen kracht mijn zaak verder uit te bouwen als ISM Makelaars.

Waarom het ondernemerschap me zo trok?
Ik heb één groot voorbeeld en dat is mijn vader, Aris Veerman. Hij was zelfstandig fysiotherapeut in Zeeland, met praktijken in Krabbendijke, Kruiningen, Hansweert en Yerseke. We woonden zelf ook in Yerseke en ik kan me herinneren, dat we daar in eerste instantie een praktijk aan huis hadden, aan de Damstraat (nr. 113, zal het nooit vergeten). Later vestigde hij zijn praktijk in het centrum van het dorp, aan de Oesterstraat 9, waar momenteel de praktijk nog steeds te vinden is.

Mijn vader was bevlogen in zijn vak en heel betrokken bij zijn patiënten. Hij was er altijd als ze hem nodig hadden en genoot van zijn vak. Hij was een sociaal bewogen mens en hield ook van sport. Ik herinner me dat hij heel lang ‘gehandicapt zwemmen’ heeft gegeven, zo noemde ik dat vroeger. In het oude, kleine zwembad ‘De Kreeft’ in Yerseke gaf hij met veel plezier zwemles aan gehandicapte kinderen. Mijn broer en ik mochten ook mee zwemmen en daar heb ik voor het eerst geleerd om boven water te blijven. We moesten ‘droogzwemmen’ op van die bankjes en als dat goed ging mochten we het water in. Wat heb ik daarvan genoten. Ook was hij voetbaltrainer van het damesteam in Yerseke en later voorzitter van de voetbalvereniging in Yerseke als ik het me goed herinner. Wat me in ieder geval enorm is bijgebleven is het jaarlijkse ‘Rad van Avontuur’ waarbij ik lootjes mocht verkopen en wat altijd oergezellig was.

Mijn vader was een harde werker en studeerde altijd om zich verder te ontwikkelen. Naast fysiotherapeut was hij o.a. ook manueel therapeut en gaf hij ontspanningstherapie. Hij behandelde ook veel patiënten aan huis, als zij niet in staat waren om naar de praktijk te komen. Ik hoor nog regelmatig hoe vroegere dorpsgenoten en patiënten aan hem terugdenken en ik kan maar één ding zeggen:

“als mijn huidige en voormalige cliënten met net zoveel warmte aan mij als ondernemer terugdenken op de manier zoals ik dat ervaar bij ‘oud-patiënten’ van mijn vader, heb ik mijn absolute doel bereikt.”

Dat is voor mij wat ondernemen zo puur en waardevol maakt. Het opbouwen van een zaak in een vak waar je je goed en thuis in voelt, waarbij je mensen kunt bijstaan en vooruithelpen, met als resultaat dat men met plezier aan de samenwerking terug denkt. Bouwen op je eigen kracht en kunde, werken op een manier die bij je past en waar je energie van krijgt, vallen en opstaan, en trots zijn op wat je bereikt hebt en nog bereiken gaat.

Imre Schaafsma-Veerman
Eigenaresse en makelaar van ISM Makelaars

Nationale (TV) interesse in concept KOM & KIJK 29-11

uitzending

Nationale (TV) interesse in pilot van KOM & KIJK op 29 november 2014

Het unieke KOM & KIJK – Open Huis & Lifestyle Event is wellicht niet meer als eenmalig evenement te zien, maar gaat op 29 november a.s. fungeren als een pilot.

Het concept heeft de nationale aandacht getrokken en bij een geslaagd evenement op 29 november, is het de bedoeling een volgend evenement te plannen in 2015. In dat geval zal ISM Makelaars in nauwe samenwerking met STIMS MEDIA, de producent van het programma ‘Alles over Wonen’, dat wekelijks uitgezonden wordt door SBS6, in gesprek gaan met Zeeuwse ondernemers / partners, teneinde een tweede KOM & KIJK te organiseren dat een item kan worden binnen het genoemde programma. Dat betekent een mooie exposure in een zeer goed bekeken nationaal commercieel TV-programma.

Het voorstel ligt er om een uitzending te maken op zondag 8 februari, waarbij het programma nogmaals gratis herhaald wordt op zaterdagmiddag. Het zal een item worden van minimaal 3 minuten, waarbij zowel de woning als het evenement mooi in beeld gebracht wordt.

Maar eerst gaan we kijken hoe de KOM & KIJK van 29 november gaat verlopen. Op het moment dat dit een succes genoemd kan worden, ga ik in gesprek met mogelijke partners en uiteraard op zoek naar de geschikte woning.

Dus bent u als woningeigenaar enthousiast en zou u willen, dat uw (leegstaande) woning hierin meegenomen wordt en/of bent u geïnteresseerd om als partner deel te nemen in dit project, neem dan vast contact met me op!

Kijk bij de pagina KOM & KIJK voor een eerste indruk van de komende pilot. Heeft u vragen, wilt u meer informatie, ook dan nodig ik u vriendelijk uit om even contact met mij op te nemen.

 

 

Eén van mijn eerste opdrachten

houten hutframes

Eén van mijn eerste opdrachten…belevenissen van een makelaar

Acht jaar ben ik nu met veel plezier aan het werk als makelaar. In deze branche bestaat je werk grotendeels uit communicatie, omgang met mensen. Je kunt je voorstellen, dat je hierbij in allerlei situaties terecht komt, variërend van lachwekkend tot in tranen geroerd zijn, heel breed dus. En ik  wil jullie hierin meenemen. Er gebeuren zo ontzettend veel dingen waar je om kunt lachen, huilen, van kunt leren – ik wil jullie graag een blik gunnen in dat stukje van mijn leven. Geniet en doe ermee wat je kunt c.q. wilt. Even een waarschijnlijk overbodige mededeling: eventuele genoemde namen zijn absoluut gefingeerd en niet terug te voeren naar daadwerkelijke cliënten. Privacy en respect voor mijn cliënten staan boven alles!

In de beginperiode van mijn roerige carrière als makelaar, werd ik uitgenodigd door een familie die in de problemen was geraakt en hun woning verplicht moest gaan verkopen van de bank. Ze mochten het eerst nog zelf proberen, maar wanneer dit niet zou lukken, zou er geveild moeten gaan worden. Een hele nare situatie voor dit gezin en ik werd er best een beetje zenuwachtig van. Tenslotte was ik nog niet zo heel erg ervaren en was het voor mij de eerste keer, dat ik met zo’n situatie te maken kreeg.

Als aanwijzing kreeg ik te horen, dat de woning in het buitengebied lag en dat ze maar één buurwoning hadden. En oh ja, als de buurvrouw naar buiten kwam, moest ik vooral niet naar haar kijken en zo vlot mogelijk hun erf oprijden….ze gooide namelijk nogal eens met stenen naar hun bezoekers…….erg vervelend……Je begrijpt, dat had niet direct een positieve invloed op mijn zenuwen en vertrouwen op een goede afloop van het op handen zijnde gesprek.

Op de afgesproken dag had ik me zo goed mogelijk voorbereid, mijn huiswerk gedaan, en alle informatie vergaard over de woning die ik kon vinden en die voor mij belangrijk was om te kunnen bepalen wat een goede verkoopstrategie zou moeten worden. Bepakt en bezakt en zoals gezegd enigszins zenuwachtig (zoveel van deze gesprekken had ik nog niet gevoerd, ik was pas een paar maanden als makelaar aan de slag) ging ik op weg.

De woning gevonden en met een korte, schichtige blik naar het huis ernaast, zwiepte ik mijn stuur naar links en schoot snel het erf op…gelukkig…geen buurvrouw te zien. Het eerste probleem keurig vermeden. Echter de aanblik van het te verkopen pand, stemde me niet positief. Het achterstallig onderhoud schreeuwde me tegemoet en ik moest me een weg banen door de enthousiaste begroeiing van de tuin naar de voordeur….uitdaging nummer 1. Ondertussen was ik mijn eerste raming van de woningwaarde al aan het bijstellen….

De deur werd opengedaan door een schattige jongedame van een jaar of 9, ik realiseerde me direct de ernst van de situatie. Hoe triest moet het zijn om financieel zo in de problemen terecht te komen, dat je gedwongen wordt je huis te verkopen….verergert door het feit, dat er ook kinderen door geraakt worden. Zij bracht me naar de keuken, waar de vrouw des huizes koffie aan het zetten was.

De keuken…..mijn eerste kennismaking met het interieur van het huis…één die ik niet snel meer zou vergeten…schoon was niet het eerste woord dat in mij opkwam…..

Voorzichtig keek ik om mij heen om een plaatsje te vinden, waar ik mijn koffertje kon neerzetten zonder dat het zou blijven plakken. ‘Ga even zitten, lust u een kopje koffie?’ vroeg eigenaresse vriendelijk. Ik was toen nog niet doorgewinterd genoeg om beleefd te durven weigeren, dus antwoordde ik, dat ik wel een kopje lustte. Dat was fout nummer 1. We hebben even zitten praten en na een kwartiertje namen ze me mee op een tour door het huis en de schuren, zodat ik kon zien wat er verkocht moest gaan worden. Dat werd een belevenis om niet meer te vergeten. Ik kan me niet herinneren welke meubels er in de woonkamer stonden, het stond volledig vol met terrariums…..met slangen…en ik geloof ook nog hagedissen. Ik kreeg er de rillingen van, maar ik wilde dat niet laten merken, vond dat niet professioneel. Dus ik sloeg me er dapper doorheen, heb de slangen keurig bewonderd en daarna de bovenverdieping bekeken.

Na het huis waren de twee grote schuren naast de woning aan de buurt…..daar zag en hoorde ik al snel, dat de dierenliefde zich niet beperkte tot reptielen. Hokken met pagegaaien (dat vond ik echt wel leuk) en konijnen….scháttig! Terwijl ik langs de konijnenverblijven liep bekroop me een wat vreemd gevoel….zo’n rillinkje over je rug….ken je dat? Ik draaide me om en zag grote kooien…..vol met ratten!!! Het voer voor de reptielen, was de verklaring………Dat werd me te gek! Ik heb het voor elkaar gekregen om netjes in normaal tempo naar buiten te lopen, de rest van het erf te bekijken en mee naar binnen te gaan om mijn koffertje te halen. Een nog voor driekwart gevuld kopje koffie keek me beschuldigend aan vanaf de keukentafel…..Ik heb afscheid genomen, met de belofte zo snel mogelijk te laten weten wat ik zou kunnen doen. Nog net op tijd dacht ik aan de mogelijkheid van de overspannen buurvrouw achter de heg, met stenen in haar hand……maar ook hier weer geluk en zonder verdere problemen kwam ik terug op kantoor.

Binnen twee dagen heb ik contact met hen opgenomen en hen verteld, dat ik de opdracht niet aan zou nemen. Ik heb hen een goede makelaar aanbevolen, een collega met jarenlange ervaring – ervaring die ik nog miste. Ik vind het nog steeds een beetje laf van mijzelf…..maar ik zag mezelf echt geen rondleidingen geven tussen al dat dierengeweld……

Helaas is de makelaar, die uiteindelijk de opdracht gekregen heeft, er niet in geslaagd de woning te verkopen zonder een veiling te kunnen vermijden. Wat er van de familie geworden is, weet ik niet, ik hoop dat ze het goed maken en dat er een goede oplossing gevonden is voor hun situatie.