Andere kijk op schoonmaken

Schoonmaken is nooit een hobby van me geweest, maar sinds vandaag heb ik een andere kijk op schoonmaken. En dat door het lezen van een aantal artikelen in het blad ‘Vrouw’.

bl19-2-3

 

Vroeger

Oh…noem het woord schoon in combinatie met mijn naam als mijn moeder in de buurt is, dan krijg je heel wat te horen. En geloof me, het meest ervan is waar. Als ik er op terug kijk, was ik echt een draak op dat gebied. Als ik het mag geloven ligt dat ook aan het feit dat veel pubers een periode doormaken waarin schoonmaken en opruimen wel het allerlaatste is waar ze aan denken. En ja, ook ik heb als moeder hier wat ervaring in, hoewel ik niet echt mag klagen.

Nu heb ik er eerlijk gezegd ook nooit een punt van gemaakt, omdat ik liever een goede relatie met mijn dochter had, dan dagelijks ruzie over het wel of niet opruimen van spullen. De gevolgen echter waren ook voor haar. Geen kleding in de wasmand, dan pak je vanzelf wel eens mis. Te veel troep op de grond om te kunnen stofzuigen? Dan langdurig níet stofzuigen (en dat is na een poosje toch echt niet prettig in je kamer). Maar veel erger was het niet.

Ík was lastiger volgens mij. Mij maakte het allemaal niet zoveel uit. Als ik een plekje had om te zitten in mijn kamer, dan had ik niet zoveel last van al hetgeen er omheen lag. Ik kon alles vinden wat ik nodig had, dus tja… Maar trok geen kasten open, dat kon gevaarlijk zijn. Vallende kleding tot daar aan toe, maar schoenen en boeken komen toch al wat harder aan. Om maar niet te denken aan de lunchpakketjes die ik wel eens in mijn kast legde om later in de vuilnisbak te gooien. Je raadt het al, dat laatste vergat ik dan en soms kwam het bijna vanzelf uit de kast lopen.

 

bl19-2-1

valt toch mee

 

Tegenwoordig

Maar verstand komt met de jaren en ja dat geldt ook voor mij, tegenwoordig kun je zelfs onaangekondigd bij mij langs komen zonder dat ik in de paniek schiet en snel nog van alles in kastjes moffel op weg naar de voordeur om open te doen. Nee, het ziet er bij ons best prima uit, al zeg ik het zelf. Zelfs mijn moeder is trots op me. Het heeft even geduurd, dit jaar wordt ik vijftig, maar ik heb het nu best aardig voor elkaar. Maar schoonmaken is nog steeds geen hobby van me. Het is echt een ‘moetje’. Tenslotte wil je toch graag goed voor de dag komen, je niet hoeven schamen als er iemand langs komt en daarnaast geeft het ook rust om niet steeds tegen troep te moeten aankijken en denken ‘oh ja, dat moet ik straks toch echt nog even doen’.

Jarenlang heb ik het excuus gebruikt dat ik het zo druk heb. Ja, ik heb een eigen zaak en ik werk heel wat uren in de week. Meer dan toen ik nog in loondienst was. Maar dat mag toch echt geen reden zijn om er een zootje van te maken. Je kunt altijd nog iemand inschakelen om het voor je op te pakken toch? Dat werd dan ook regelmatig tegen me gezegd, ‘dan neem je toch hulp?’. Maar ik ben echt ongelooflijk slecht in delegeren en wil alles in eigen hand houden, dus ook dit. Want ik zou dan weer zo’n type zijn dat ik eerst ga schoonmaken voor de hulp komt, omdat het er anders toch echt niet uitziet. Dat vind ik dan weer zinloos, want dan heb ik het meeste werk al gedaan.

Talent voor schoonmaken heb ik niet, handig ben ik zeker niet en ik zie dan ook regelmatig een stuk gordijn, trui of andere zaken de stofzuiger in verdwijnen die er niet in hadden moeten gaan. Wat een gestuntel en daar wordt ik dan weer niet vrolijk van.

bl19-2-2

help..gordijn

Huisdieren

Daarnaast leven ook de huisdieren volop mee. De hond vindt het een sport om er met de zuigmond vandoor te gaan en laat niet zomaar los als ik daar tegenstand in lever. De papegaai heeft ook ontdekt dat hij de stofzuiger ontzettend leuk vindt en wordt er ongelooflijk druk van. Lawaai maakt lawaai, dus zodra hij de stofzuiger hoort gaan zijn decibellen ook flink omhoog. Grote brullen terwijl hij ondersteboven in zijn kooi hangt of overactief aan het schommelen is. Chaos dus.

 

Schoonmaken is een sport

Sinds vandaag kijk ik anders tegen het schoonmaken aan. Ik had even een momentje voor mijzelf en had mij verdiept in het blad ‘Vrouw’. Daarin ging het dit weekend over schoonmaken, dat was dan ook de trigger voor deze blog. Het artikel ‘Poets je slank’ trok mijn aandacht en ik heb het met veel plezier gelezen. Uit onderzoek blijkt dat je met het doen van je huishouden net zoveel calorieën kunt verbranden als met sporten. Kijk, dat wordt interessant.

poets je slank

poets je slank

Sporten is namelijk ook geen hobby van me, maar ik heb het wel weer opgepakt omdat nu eenmaal die kilo’s er toch af moeten van mijzelf! Het doel is 2 x per week naar de sportschool en vanaf het moment dat het wielerseizoen van manlief begint 3 x per week. Dan gaat hij namelijk op zondagmorgen ook fietsen en dat zou voor mij een prima gelegenheid zijn om voor de derde keer in de week naar de sportschool te gaan. Maar wanneer moet ik dan mijn huishouden doen? In de rest van het weekend? Maar dan blijft er nauwelijks tijd over om te ontspannen en leuke dingen te doen…ik zag het alweer aankomen. Eén van de twee moest het onderspit delven en ik voelde me alweer schuldig.

Maar nu niet meer! Ik ben eruit! Zondagmorgen wordt huishoud- en dus sportmorgen. Fantastisch toch? Twee vliegen in één klap. Een schoon huis èn calorieën verbrand alsof ik naar de sportschool ben geweest. Kijk, dan krijg je een heel ander gevoel als je aan het stofzuigen bent. Nog even en dan ga ik het zelfs leuk vinden.

bl19-2-6

na gedane arbeid